Kleine paardjes maar wel met grote mogelijkheden

Ik ben Jeanine Hassing en dol op een klein paardenras: het Amerikaanse Miniatuurpaard. Ik ben in 2015 in aanraking gekomen met dit ras doordat ik een weidemaatje zocht voor mijn friese merrie Oekje. Ik houd op de een of andere manier van bijzondere dieren dus wilde geen ‘standaard’ shetlander. Zo ben ik uiteindelijk bij de AMHA gekomen (American Miniature Horses).  Minipaarden heb je met allerlei papieren en afstammingen maar ik heb specifiek gekozen voor de AMHA.

Dit ras heeft een eigen tak binnen de paardensport: keuringen, shows speciaal voor de AMHA ( en soms ook voor andere minipaarden). Verschillende clubs zorgen (zoals de ICAMH, Mini’s met Spirit, Equus, AMHF, NMPRS, IMHC, etc) dat enkele keren per jaar al deze minipaarden bijeenkomen en zich van de beste kant laten zien. Er zijn veel meer disciplines waar je je op kan richten: springen aan de hand op hoogte, hunter, (soort cross aan de hand), keuringsklassen, kleurklassen, obstakel parcours aan de hand of aangespannen, tandemklassen, kostuumklasse. Binnen het aangespannen rijden zijn er verschillende niveaus.

Ik zelf rijd voornamelijk aangespannen maar als ik thuis even tijd heb of het op een show zo uitkomt wil ik ook nog wel eens van t bovengenoemde meedoen. Eigenlijk rijd ik al mijn hele leven paard en ben ik begonnen met mennen toen ik 12 jaar was met shetlanders. Hartstikke leuk maar slechts recreatief. Toen Oekje oud genoeg was heb ik haar beleerd en ben ik ook wedstrijden gaan rijden. Doordat Wonderful Spirit, mijn eerste miniatuurpaardje, als weidemaatje bij Oekje kwam te staan was t voor mij logischerwijs ook aangespannen te gaan rijden met Spirit en daar is meteen mijn show carrière mee gestart.

Vanaf dat moment is het heel snel gegaan en begon ik ook andere paardjes uit te brengen en te gaan trainen. Zo rijd ik niet alleen enkelspan maar ook dubbelspan, vierspan en heel graag tandem.  Het rijden voor de stamboeken lijkt niet veel op de dressuurproeven bij de KNHS. Soms wordt er wel gevraagd een proefje te rijden maar voornamelijk gaat t om samenwerking met je paardje, beweging, plaatje in z’n geheel, rasstandaardkeuring, aankleding, presentatie en dat soort dingen.

Helaas heeft Spirit zijn heup gebroken na een glijpartij in de paddock. Hij heeft toen nog even thuis gestaan voor revalidatie na operatie en maar helaas werd hij niet weer de vrolijke Spirit als altijd. Ik heb hem toen moeten laten inslapen. Thuis hadden we inmiddels meerdere stalletjes gebouwd en dit is waar ze nog steeds staan: in het kleine dorpje De Zilk. Op dit moment heb ik zelf 4 amha paardjes en train ik verschillende dieren. Mijn 2 zwartbonte dieren heb ik gekocht na 2 overlijdens van mijn vorige paardjes binnen een half jaar: eentje is tijdens vakantie ontsnapt en werd doodgeslagen door een merrie met veulen. De andere heeft ook zijn heup gebroken maar op stal, dit is altijd nog een raadsel wat er is gebeurd, deze heb ik de ellende bespaard van operatie en revalidatie. Tegenwoordig zijn mijn stallen geheel voorzien van camerabewaking en kan ik alles terugzien.

Ik train de paardjes vrijwel iedere dag. Afhankelijk van de leeftijd van het paardje en fase van training krijgen ze hun programma aangeboden. Dit kan naast de ‘gewone’ basistrainingen ook een fitness-dag zijn, springen aan de hand, dravend naast de fiets, wandelend door de duinen, een rit door de heerlijke bollenvelden, of op t strand, of natuurlijk een combi van enkele varianten. Ik train echt met veel plezier en probeer het leuk te houden voor mijn paardjes. Wel is het echt hard trainen omdat ik wel gemerkt heb de afgelopen jaren dat het voor de kleine paardjes toch ietsje harder werken is om dezelfde dressuurproef af te leggen dan bijvoorbeeld de wat grotere paardjes  die ik wel eens train (American Shetlandpony, ASPC tot 1.10m). Voor 2018 heb ik alweer een heel drukke agenda en ben ik alweer begonnen de trainingsschema’s te maken. Het zijn dan kleine paardjes maar wel met grote mogelijkheden.